Rozszerzenia

Rozszerzenie może oferować stronę pełnoekranową, na przykład tablicę zadań. Otworzysz ją w menu Strony rozszerzeń nad listą sesji. Menu pojawia się tylko dla włączonych i zatwierdzonych stron. Wybór czatu, przeładowanie, wstrzymanie, usunięcie lub zmiana serwera zamyka stronę. Rozszerzenie nie może samo jej otworzyć.

Własne dane rozszerzenia są przechowywane na połączonym serwerze i usuwane wraz z rozszerzeniem. Tablica może śledzić sesje wielu projektów i worktree bez tworzenia plików w Twoim projekcie.

W Ustawienia → Rozszerzenia dodasz do OpenChamber panele zrobione przez inne osoby. Rozszerzenie to mała strona na prawym pasku, obok wbudowanych paneli. Może pokazywać dane z innej usługi, dołączać zadanie do czatu, a jeśli na to pozwolisz, uruchamiać sesje, wysyłać prompty lub czytać pliki.

Rozszerzenia działają w OpenChamber w wersji web i desktop. VS Code i aplikacja mobilna jeszcze ich nie ładują. To nie to samo co wtyczki OpenCode.

Zainstaluj rozszerzenie

Rozszerzenia oznaczone Wbudowane są dostarczane z wybraną instancją OpenChamber. Początkowo są włączone i otrzymują zadeklarowane uprawnienia bez dodatkowego okna. Użyj Wyłącz lub Włącz na ich karcie. Nie można ich usuwać ani aktualizować osobno od aplikacji. Wyłączenie zachowuje dane i połączone konta, także po aktualizacji aplikacji.

Ich konta znajdziesz w Ustawienia → Integracje → Wbudowane integracje. Dostęp do konta w danej usłudze może nadal wymagać tokenu API lub logowania.

1. Otwórz Ustawienia → Rozszerzenia.
2. Wklej jedną z tych rzeczy w pole Folder, ZIP lub URL i wybierz Dodaj:
   • pełną ścieżkę do folderu na tym komputerze
   • ścieżkę do pliku .zip
   • link https do repozytorium git lub pliku zip
   • adres Git SSH, np. [email protected]:owner/extension.git
3. Jeśli rozszerzenie prosi o uprawnienia, okno dialogowe je wymienia. Wybierz Zezwól i włącz albo Usuń, żeby je wycofać.

Możesz też upuścić .zip na pole albo wybrać go przyciskiem archiwum obok; archiwum jest wysyłane na serwer OpenChamber, więc działa to także dla zdalnej instancji. Na desktopie przycisk folderu otwiera systemowe okno wyboru, a upuszczony folder instaluje się z jego ścieżki.

Ikona rozszerzenia pojawia się na pasku. Jeśli jej nie ma, zajrzyj do Rozwiązywania problemów.

Instalacja z folderu działa bezpośrednio z tego folderu, więc ktoś, kto tworzy rozszerzenie, może edytować i przeładowywać. Zip lub URL jest najpierw kopiowany do folderu danych OpenChamber; oryginalny plik zostaje nietknięty.

Prywatne repozytoria i tożsamości Git

Instalacja SSH obsługuje [email protected]:owner/extension.git i ssh://[email protected]/owner/extension.git, opcjonalnie z #branch-or-tag. W menu odcisku palca obok pola wybierz tożsamość globalną lub zapisany profil Git. Wybór jest zachowany do sprawdzania i instalowania aktualizacji; zmiana klucza działa od następnej operacji.

Tożsamość globalna używa konfiguracji Git/SSH i agenta SSH użytkownika uruchamiającego wybrany serwer OpenChamber. Dla instancji zdalnej klucz musi być dostępny na tym serwerze. Klucze chronione hasłem odblokuj najpierw w agencie SSH procesu serwera. HTTPS używa poświadczeń HTTPS Git i nie przełącza się automatycznie na SSH. Hosty Git muszą wskazywać publiczne adresy; lokalne aliasy SSH i cele w sieciach prywatnych nie są obsługiwane.

Co rozszerzenie może robić

Pokazywanie panelu i odczyt, który projekt i sesja są otwarte, nie wymaga uprawnień. Wszystko, co działa w Twoim imieniu, wymaga, a całą listę widzisz raz, przy instalacji:

• Wysyłanie wiadomości w Twoich sesjach: pisze i wysyła prompty do modelu, co kosztuje tokeny i może uruchamiać narzędzia.
• Dostęp do projektów i sesji: listy projektów, worktree i stanów sesji oraz tworzenie i otwieranie sesji w zarejestrowanych projektach. Treść rozmów pozostaje prywatna.
• Odczyt i zapis plików projektu: dowolny plik w otwartym projekcie.
• Odczyt i zapis plików poza projektem: tylko lokalizacje wymienione w oknie dialogowym.
• Używanie twojego Small Model: jednorazowe generowanie tekstu poza Twoimi sesjami, z modelem z Ustawienia → Sesje → Small Model. Kosztuje tokeny.
• Łączenie z usługą zewnętrzną: z kontem, które połączysz w Ustawienia → Integracje.
• Czytanie rozmowy sesji: tylko gdy uruchamiasz akcję rozszerzenia na tej sesji.
• Uruchamianie lokalnej usługi: osobny program z pełnymi uprawnieniami Twojego konta. Zezwalaj tylko, jeśli ufasz autorowi. Gdy rozszerzenie chce wiedzieć, co dzieje się w Twoich sesjach, ten wiersz wymienia też momenty, o których się dowiaduje: tura się kończy, tura kończy się błędem, agent prosi o uprawnienie, agent zadaje pytanie. Dowiaduje się o nich w każdym projekcie, bez otwartego okna, i dostaje same identyfikatory: sesję, jej projekt i elementy, które do niej dołączyłeś.
• Czytać, co agent mówi w tle: końcowa odpowiedź każdej tury, pytania, które agent zadaje, i to, o jakie uprawnienia prosi, w każdym projekcie, wysyłane do lokalnej usługi rozszerzenia. Zezwalaj tylko, jeśli ufasz miejscu, do którego rozszerzenie to wysyła.
• Samodzielne uruchamianie sesji i wysyłanie wiadomości: jego lokalna usługa robi to bez otwartego okna, co kosztuje tokeny i może uruchamiać narzędzia.
• Dodawanie do tego, co czytają agenci: tekst w instrukcjach Twoich sesji i skille oferowane każdemu agentowi, gdy rozszerzenie jest włączone.
• Dodawanie pluginu do OpenCode: plugin z pakietu jest ładowany do Twojego OpenCode, gdy rozszerzenie jest włączone. Kod pluginu działa wewnątrz OpenCode z Twoimi pełnymi uprawnieniami, jak lokalna usługa, więc zezwalaj tylko wtedy, gdy ufasz autorowi.

Lokalna usługa może też działać przez cały czas pracy OpenChamber albo budzić się według harmonogramu. Okno dialogowe mówi o tym pod Uruchamianie lokalnej usługi i informuje też, kiedy to, co wpisujesz po @, trafia do usługi. Rozszerzenie może dodać własne wiersze do menu @ i własne bloki do odpowiedzi agenta. Wstrzymanie rozszerzenia to wszystko odbiera.

Rozszerzenie, które dostarcza Twoje powiadomienia, na Slack, Matrix albo na własny serwer, również mówi o tym pod Uruchamianie lokalnej usługi, wierszem zaczynającym się od Dostarcza Twoje powiadomienia. Nic nie wychodzi, dopóki nie podłączysz dla niego konta w Ustawienia → Integracje; potem dostaje to, co dostałby Twój telefon, a wstrzymanie rozszerzenia to zatrzymuje.

Gdy nowsza wersja prosi o więcej, niż pozwoliłeś, karta pokazuje Wymaga zgody i przycisk Sprawdź uprawnienia. Dopóki nie zezwolisz na nową listę, to rozszerzenie pozostaje wyłączone.

Gdzie się pojawia

Poza panelem na pasku bocznym rozszerzenie może dodawać pozycje do menu, z których już korzystasz: akcje na wiadomości w czacie, menu sesji, menu + obok pola czatu oraz polecenia z ukośnikiem, jak /task ABC-12, które dołączają coś bez otwierania czegokolwiek. Może też nadać własnym narzędziom porządną ikonę, tytuł i układ wyniku w czacie, tak jak mają wbudowane narzędzia OpenChamber. Rozszerzenie samo decyduje, które z nich oferuje; wszystkie są wyłączone, dopóki nie zezwolisz na rozszerzenie.

Niektóre rozszerzenia pokazują obraz na żywo zamiast własnego panelu: to, w czym agent pracuje na serwerze, na przykład przeglądarkę albo symulator. Kliknij w obraz lub wpisz coś, aby przejąć kontrolę; wiersz stanu pokaże Masz kontrolę, a działania agenta w przeglądarce będą odrzucane, dopóki nie naciśniesz Oddaj agentowi. Kopiowanie i wklejanie działają jak zwykle. Inne urządzenie połączone w tym samym czasie widzi, kto ma kontrolę, i nie może jej przejąć. Takie rozszerzenie może dodać własne kontrolki obok obrazu, na przykład pasek adresu nad nim albo kolumnę narzędzi z boku.

Rozszerzenie z pluginem OpenCode

Rozszerzenie może dostarczać plugin OpenCode, więc instalujesz jedną rzecz zamiast dwóch. Jego okno uprawnień ma wiersz zaczynający się od Dodawanie pluginu do OpenCode. Gdy zezwolisz, OpenChamber w ciągu kilku sekund dodaje plugin do OpenCode, które dla Ciebie uruchamia, bez restartu; wyłączenie lub usunięcie rozszerzenia zabiera go tą samą drogą. Do Twojego własnego opencode.json nic nie jest zapisywane, więc plugin nigdy nie przeżyje rozszerzenia i nigdy nie uruchomi się w OpenCode, które startujesz w terminalu.

Gdy OpenChamber nie uruchomił OpenCode, z którym rozmawia, albo Twoje środowisko ustawia własne OPENCODE_CONFIG, konfiguracja OpenChamber nie dociera do tego OpenCode. Ekran rozszerzenia mówi o tym i oferuje Dodaj do globalnej konfiguracji. To zapisuje folder pluginu do Twojej globalnej konfiguracji OpenCode: działa wtedy w każdym OpenCode na tym komputerze, także w terminalu, pozostaje włączony, gdy rozszerzenie jest wyłączone, i zarządzasz nim w Ustawieniach → Pluginy. Jeśli usuniesz rozszerzenie, OpenCode pokaże ten wpis jako plugin, który się nie załadował, i będzie działać dalej, dopóki nie usuniesz tam wpisu. OpenCode na innym komputerze nie może załadować folderu z tego komputera; ekran mówi o tym.

VS Code i aplikacja mobilna nie ładują rozszerzeń. Sesja w izolowanej przestrzeni uruchamia własne OpenCode, które nigdy nie dostaje pluginu. W trybie enterprise plugin liczy się jak lokalna usługa: rozszerzenie instaluje się tylko z repozytorium wskazanego przez administratora.

Rozszerzenie jako host Git

Rozszerzenie może dodać host Git obok GitHub, GitLab, Gitea, Forgejo i Gerrit. Jego okno uprawnień ma wtedy wiersz, który zaczyna się od Działa jako host Git i podaje nazwę hosta. Ten wiersz mówi też, co OpenChamber mu wysyła: nazwy repozytoriów, gałęzie oraz tekst issues i pull requestów, który piszesz.

Gdy na to pozwolisz, host dostaje własną kartę w Ustawienia → Integracje, obok wbudowanych hostów. Połącz tam swoje konto tokenem, a także adresem hosta, jeśli karta o niego prosi. Od tej chwili projekt, którego remote jest na tym hoście, działa jak każdy inny: jego issues i pull requesty są na tablicy Issues i PR-y i w menu + czatu, jego gałęzie pokazują znaczniki pull requestów, a z jego pull requesta możesz zacząć worktree. Co robi każda z tych rzeczy, opisuje strona Hosty Git.

Twój token zostaje w OpenChamber. Rozszerzenie prosi OpenChamber, by wywołał host w jego imieniu, a OpenChamber dodaje token do każdego wywołania, tylko dla adresu, który połączyłeś. Rozszerzenie nigdy go nie dostaje.

Wstrzymanie rozszerzenia zabiera host, dopóki go z powrotem nie włączysz, a Twoje konto zostaje. Usunięcie rozszerzenia zapomina konto. VS Code nie pokazuje hostów Git z rozszerzeń.

SDK OpenChamber ma działający przykład, examples/source-control-provider, od którego można zacząć własny. Zobacz Zbuduj rozszerzenie.

Rozszerzenie jako tracker

Rozszerzenie może dodać tracker elementów pracy obok Linear: YouTrack, Jira, Plane albo własny. Jego okno uprawnień ma wtedy wiersz, który zaczyna się od Działa jako tracker i podaje jego nazwę. Ten wiersz mówi też, co OpenChamber mu wysyła: Twoje wyszukiwania i elementy, które otwierasz, oraz że prosi go o zmianę ich stanu i publikowanie komentarzy sesji w Twoim imieniu.

Gdy na to pozwolisz, tracker dostaje własną kartę w Ustawienia → Integracje w sekcji Konta rozszerzeń. Połącz tam konto: tokenem albo logowaniem w przeglądarce po wpisaniu client id aplikacji, którą zarejestrowałeś w trackerze, a najpierw adresem serwera, jeśli karta o niego prosi. Od tej chwili jego elementy są tam, gdzie elementy Linear: w menu + czatu i w oknie wyboru, w New Worktree, wśród powiązanych elementów sesji i w stanach na żywo elementów, które śledzisz. Wklejony link do jednego z jego elementów jest rozpoznawany tak samo. Co robi każda z tych rzeczy, opisuje strona Linear.

Twoje tokeny zostają w OpenChamber. Rozszerzenie prosi OpenChamber, by wywołał tracker w jego imieniu, a OpenChamber dodaje dane logowania do każdego wywołania, tylko dla serwera, który połączyłeś. Rozszerzenie nigdy ich nie dostaje, a pisać tam mogą tylko jego wywołania zmiany stanu i komentarzy.

Wstrzymanie rozszerzenia zabiera tracker, dopóki go z powrotem nie włączysz, a Twoje konta zostają. Usunięcie rozszerzenia je zapomina. VS Code nie pokazuje trackerów; na telefonie elementy trackera są widoczne, a konta łączy się z aplikacji webowej albo desktopowej.

SDK OpenChamber ma działający przykład, examples/tracker-provider, z udawanym trackerem do uruchomienia obok. Zobacz Zbuduj rozszerzenie.

Rozszerzenie jako dostawca zużycia

Rozszerzenie może dodać dostawcę zużycia obok wbudowanych: dostawcę, którego OpenChamber nie odczytuje samodzielnie, albo własnego. Jego okno uprawnień ma wtedy wiersz zaczynający się od Raportuje zużycie jak wbudowany dostawca i wymienia dostawców OpenCode, których dane logowania odczytuje, na przykład openrouter; rozszerzenie, które nie wymienia żadnego, mówi o tym.

Gdy na nie pozwolisz, jego karta stoi za wbudowanymi dostawcami w Ustawienia → Zużycie, z nazwą i ikoną rozszerzenia, i tak jak każdy wbudowany dostawca trafia do limitów w nagłówku, do stanu pracy, do okienka na telefonie i do zasobnika na pulpicie, gdy zaznaczysz Pokaż w stanie pracy. Przy każdym odświeżeniu OpenChamber przekazuje rozszerzeniu dane logowania, które OpenCode przechowuje dla każdego wymienionego dostawcy, i nic więcej; wersja, która wymienia innego dostawcę, ponownie prosi o Twoją zgodę. Rozszerzenie samo odczytuje zużycie, a OpenChamber rysuje je tak, jak zużycie wbudowanego dostawcy.

Wstrzymanie rozszerzenia zabiera kartę, dopóki go z powrotem nie włączysz, a Twoje ustawienia zużycia dla niego zostają. Usunięcie rozszerzenia zabiera kartę na stałe. VS Code nie pokazuje zużycia z rozszerzeń; na telefonie karta jest widoczna, a rozszerzenie konfiguruje się w aplikacji webowej lub desktopowej. Sesja w odizolowanej przestrzeni odczytuje zużycie z własnego serwera tej przestrzeni, który nie ma rozszerzeń.

SDK OpenChamber ma działający przykład, examples/quota-provider, z udawanym API zużycia do uruchomienia obok. Zobacz Zbuduj rozszerzenie.

Połącz jego konto

Rozszerzenie, które rozmawia z usługą, dostaje kartę w Ustawienia → Integracje w sekcji Konta rozszerzeń. Zależnie od usługi karta prosi o token API, nazwę użytkownika i token albo client id do logowania. Wybierz Połącz; Rozłącz zapomina zapisany token. Dodatkowe pola zadeklarowane przez rozszerzenie zapisują się same, gdy je opuszczasz.

Token zostaje na serwerze OpenChamber. Strona rozszerzenia nigdy go nie widzi.

Aktualizuj

Rozszerzenia zainstalowane z adresu URL git mogą aktualizować się same. Otwarcie Ustawienia → Rozszerzenia sprawdza każde z nich najwyżej raz na godzinę; Sprawdź aktualizacje sprawdza od razu. Karta z nowszą wersją pokazuje Dostępna aktualizacja i przycisk Aktualizuj. Aktualizacja zachowuje Twoje uprawnienia, konta i ustawienia; jeśli nowa wersja prosi o więcej, okno dialogowe zgody pojawia się ponownie. Instalacje z folderu i z zip nie aktualizują się: zastąp je ręcznie.

Dodaj #v1.2.0 albo #stable do adresu URL git przy instalacji, żeby śledzić tag lub gałąź zamiast gałęzi domyślnej.

Wstrzymaj lub usuń

Każda karta ma przełącznik Włączone. Wyłączony zostawia rozszerzenie zainstalowane, ale ukrywa jego panel i blokuje jego wywołania. Usuń kasuje instalację z zip lub URL z folderu danych OpenChamber; przy instalacji z folderu tylko zapomina ścieżkę, Twój folder zostaje.

Zbuduj własne

Wszystko, co rozszerzenie potrafi, i jak je zrobić, znajdziesz w Zbuduj rozszerzenie.