Güvenlik

OpenChamber makinenize ve kodunuza erişim verir. Bu yüzden sizden başkası ulaşmadan önce kilitleyin. Bu sayfa arayüz parolasını, passkey’leri ve OpenChamber’ı bir ağa açmadan önce bilmeniz gerekenleri anlatır.

Arayüz parolası ayarlama

OpenChamber’ı bir parola ile başlatın, tarayıcı arayüzü bunu ister:

openchamber --ui-password be-creative-here

Parolayı komut satırına yazmak yerine OPENCHAMBER_UI_PASSWORD ortam değişkeniyle de ayarlayabilirsiniz. Oturum açtıktan sonra OpenChamber bir süre cihazı hatırlar, böylece her seferinde sorulmaz.

Örnek başkaları tarafından erişilebilir durumdaysa, özellikle de bir tunnel ya da genel internet üzerinden erişiliyorsa, mutlaka parola ayarlayın.

Passkey’ler

Parola ayarlandıktan sonra daha hızlı giriş için passkey ekleyebilirsiniz. Bunlar Face ID, Touch ID ya da bir güvenlik anahtarı olabilir. Ayarlar → OpenChamber → Passkeys bölümünden ekleyin.

Passkey’ler geçerli parolaya bağlıdır. Parolayı değiştirir ya da kaldırırsanız, kayıtlı passkey’ler silinir ve yeniden eklemeniz gerekir.

Cihaz belirteçleri

Cihaz bağlama ile eşleştirilen cihazlar, arayüz parolası yerine kendi cihaza özel belirteçleriyle kimlik doğrular. Eşleştirme bağlantıları tek kullanımlıktır ve kullanılmazsa süresi dolar. Eşleştirilen her cihaz Ayarlar → Uzak örnekler → Bu sunucuya bağlan bölümünde listelenir ve istediğiniz zaman herhangi birini iptal edebilirsiniz. Ev dışı bağlantılar Private Relay üzerinden gider. Bu yol uçtan uca şifrelenmiştir ve trafiğinizi okuyamaz.

Açığa çıkarmadan önce

Varsayılan olarak OpenChamber yalnızca kendi makinenizde dinler (127.0.0.1). Daha geniş dinlemek için bilinçli bir değişiklik gerekir ve önce parola ayarlamalısınız.
Kendi cihazlarınız için eşleştirme ile Private Relay kullanmayı tercih edin. Hiçbir şey kamuya açık olmaz.
Bir genel URL gerekiyorsa, internete bir port açmak yerine bir tunnel ya da özel ağ, örneğin VPN, kullanın.
OpenChamber’ı kendi HTTPS sunucunuzun arkasına koyuyorsanız Reverse Proxy sayfasına bakın.

Kurumsal mod

Ekibiniz konuşma içeriğini yalnızca OpenCode’da yapılandırdığınız model sağlayıcılarına gönderebiliyorsa, kurumsal modu açın. Bunun iki yolu var ve biri yeterli.

Makinede bir politika dosyası

Yönettiğiniz dizüstü bilgisayarlarda kullanmanız gereken yol budur. Yalnızca bir yöneticinin yazabildiği bir klasöre policy.json adlı bir dosya koyun:

Sistem	Yol
macOS	`/Library/Application Support/OpenChamber/policy.json`
Windows	`C:\ProgramData\OpenChamber\policy.json`
Linux	`/etc/openchamber/policy.json`

Yol, OpenChamber’ın nasıl kurulduğuna bağlı değildir. Masaüstü uygulaması, npm ile başlatılan web sunucusu, CLI ve VS Code eklentisi aynı dosyayı okur. Dosyayı cihaz yönetim aracınızla (Jamf, Intune ve benzerleri) dağıtabilirsiniz. Docker’daki bir sunucu için dosyayı Linux yoluna bağlayın.

{
  "enterpriseMode": true,
  "organization": "Acme",
  "relayUrl": "wss://relay.acme.com/ws",
  "allowNetworkAccess": false,
  "allowedExtensions": ["https://github.com/acme/"],
  "jev": {
    "url": "https://llm.acme.com/v1/systemone",
    "model": "acme-classifier",
    "apiKey": "..."
  }
}

Yalnızca enterpriseMode gereklidir. organization, Ayarlar’da “Acme tarafından yönetiliyor.” olarak görünür; böylece kararı kimin verdiği bilinir. relayUrl ve jev kendi relay’inizi ve kendi Jev uç noktanızı sabitler, allowNetworkAccess diğer cihazların OpenChamber’a ağ üzerinden erişmesine izin verir, allowedExtensions ise güvendiğiniz eklenti depolarını listeler. Hepsi aşağıda anlatılıyor.

Bir kullanıcının Ayarlar’da ya da ortamda yaptığı hiçbir ayar, dosyanın açtığı şeyi kapatamaz.
Dosya kurumsal modu açtığında yalnızca dosya karar verir. Aşağıdaki relay, Jev ve ağ erişimi ortam değişkenleri yok sayılır, çünkü kullanıcı bunları kendisi ayarlayabilir.
Dosya varsa ama okunamıyorsa ya da geçerli bir JSON değilse, kurumsal mod açık kalır ve hiçbir şey sabitlenmez. Ayarlar, politikanın okunamadığını gösterir. Bozuk bir dosya korumayı asla sessizce kaldırmaz.
Değişiklikler yeniden başlatmadan uygulanır.
OpenChamber kullanıcı olarak çalışır, bu yüzden kullanıcı dosyayı okuyabilir. Dosyaya bir API anahtarı koymadan önce bunu göz önünde bulundurun.

Bir ortam değişkeni

Ortamı sizin kontrol ettiğiniz bir sunucuda ya da container’da bu yeterlidir:

OPENCHAMBER_ENTERPRISE_MODE=1

Dizüstü bilgisayarda bu daha zayıf bir kilittir: masaüstü uygulaması değişkeni oturum açma kabuğunun profilinden (örneğin ~/.zshrc) okur ve kullanıcı bu dosyayı düzenleyebilir. Orada politika dosyasını kullanın.

Değişkenle birlikte relay, Jev, ağ erişimi ve izin verilen eklentiler de kendi değişkenlerinden gelir: OPENCHAMBER_RELAY_URL, OPENCHAMBER_JEV_URL, OPENCHAMBER_ALLOW_NETWORK_ACCESS=1, OPENCHAMBER_ALLOWED_EXTENSIONS (virgülle ayrılmış depo URL’leri) ve OPENCHAMBER_ALLOW_LOCAL_EXTENSIONS=1. Docker’da ağ erişimi değişkenine ihtiyacınız olacak, çünkü sunucunun container dışından gelen bağlantıları da dinlemesi gerekir.

OpenCode CLI’yi sabitlemek

Makinelerinizde OpenCode zaten kuruluysa ve OpenChamber’ın bu kurulumu kullanmasını istiyorsanız, yolunu politika dosyasına yazın. Kurumsal mod açık olsun ya da olmasın çalışır.

{
  "opencodeBinary": "/usr/local/bin/opencode"
}

OpenChamber, OpenCode’u yalnızca bu yoldan başlatır. Ayarlar’daki yolu, OPENCODE_BINARY değişkenini ve masaüstü uygulamasıyla gelen kopyayı yok sayar; o kopya diskte kalır ama kullanılmaz.
Bu yolda çalıştırılabilir bir şey yoksa OpenChamber başka bir kopyaya geçmez. Yolu belirten bir hatayla durur.
Ayarlar yolu salt okunur gösterir ve yöneticinin belirlediğini not eder.
OpenChamber sabitlenmiş bir OpenCode’u kurmaz, güncellemez ve yeni sürümleri duyurmaz. Güncellemeler sizin dağıtımınızla gelir.
CLI, OpenCode 2.x olmalı ve en az OpenChamber’ın istediği sürümde bulunmalı. Daha eskiyse OpenChamber “OpenCode’u güncelle” ekranında kalır.
opencode (Windows’ta opencode.exe) içeren bir klasör de olur. Bunun için ortam değişkeni yok, çünkü kullanıcı bunları kendisi ayarlayabilir.

Yerleşik skill kataloglarını gizle

OpenChamber birkaç herkese açık skill kataloğuyla gelir (Anthropic, OpenAI, Cursor, Matt Pocock). Kuruluşunuzun kendi kataloğu varsa onu özel katalog olarak ekleyin ve yerleşik olanları ilke dosyasında gizleyin. Kurumsal mod açık olsun ya da olmasın çalışır.

{
  "hideBuiltinSkillCatalogs": true
}

Ayarlar bundan sonra yalnızca kişilerin kendi eklediği katalogları sunar ve OpenChamber doğrudan istense bile yerleşik bir kataloğu yüklemez. Kullanıcı bunları kendisi ayarlayabildiği için bunun bir ortam değişkeni yoktur.

Örnekler

Politika dosyasını bir Mac’e koymak için Terminal’de yönetici olarak şunu çalıştırın:

sudo mkdir -p "/Library/Application Support/OpenChamber"
sudo tee "/Library/Application Support/OpenChamber/policy.json" > /dev/null <<'JSON'
{
  "enterpriseMode": true,
  "organization": "Acme"
}
JSON

Linux’ta da aynısı geçerli, yalnızca klasör /etc/openchamber olur.

Windows’ta PowerShell’i yönetici olarak çalıştırın. Son satır, klasöre yalnızca yöneticilerin ve sistemin yazabilmesini sağlar:

New-Item -ItemType Directory -Force "C:\ProgramData\OpenChamber" | Out-Null
@'
{
  "enterpriseMode": true,
  "organization": "Acme"
}
'@ | Set-Content -Encoding UTF8 "C:\ProgramData\OpenChamber\policy.json"
icacls "C:\ProgramData\OpenChamber" /inheritance:r /grant:r "Administrators:(OI)(CI)F" "SYSTEM:(OI)(CI)F" "Users:(OI)(CI)RX"

Docker’daki bir sunucu için bunu docker-compose.yml dosyasının environment bölümüne ekleyin. Container kendi dışından gelen bağlantıları da dinlediği için ağ erişimine izin verilmesi gerekir:

environment:
  OPENCHAMBER_UI_PASSWORD: ${OPENCHAMBER_UI_PASSWORD}
  OPENCHAMBER_ENTERPRISE_MODE: "1"
  OPENCHAMBER_ALLOW_NETWORK_ACCESS: "1"
  # Optional:
  OPENCHAMBER_RELAY_URL: wss://relay.acme.com/ws
  OPENCHAMBER_JEV_URL: https://llm.acme.com/v1/systemone
  OPENCHAMBER_JEV_MODEL: acme-classifier
  OPENCHAMBER_JEV_API_KEY: ${ACME_JEV_KEY}
  OPENCHAMBER_ALLOWED_EXTENSIONS: https://github.com/acme/

İşe yaradığını görmek için Ayarlar → Provider’lar sayfasını açın: en üstte kuruluşunuzun adıyla bir kurumsal mod bildirimi görünür.

Neler değişir

Model sağlayıcıları yalnızca OpenCode yapılandırmanızdan gelir. OpenChamber’da sağlayıcı bağlamak, bir sağlayıcıda oturum açmak, anahtar eklemek ya da özel sağlayıcı oluşturmak kapalıdır; var olan hesapları kaldırmak veya aralarında geçiş yapmak çalışmaya devam eder. Bu yalnızca uygulama üzerinden girişi kapatır; asıl kilit aşağıda anlatılan OpenCode politikasıdır. OpenCode yapılandırmanızdaki bir MCP sunucusunda oturum açmak çalışmaya devam eder, çünkü bu bir model sağlayıcısına değil o sunucuya ulaşır.
Sınıflandırma sağlayıcıları (Jev) kapalı kalır; birinin Ayarlar’a yazdığı özel bir uç nokta da buna dahildir. Güvenlik ağı ve Auto sunulmaz, devam eden oturumlarda “tamamlanmış görünüyor” ipucu da çıkmaz. Jev’i kendi altyapınız üzerinden kullanmak için politika dosyasındaki jev ile ya da OPENCHAMBER_JEV_URL ile bir uç nokta sabitleyin (ayrıca OPENCHAMBER_JEV_MODEL ve gerekiyorsa OPENCHAMBER_JEV_API_KEY). Bu uç nokta varsayılan olur, yine de kapatılabilir ve başka bir şey seçilemez.
OpenAI üzerinden sesli okuma kapalıdır. Özel bir konuşma sentezi ya da transkripsiyon sunucusu aynı makinede çalışmalıdır. Yerel sesler ve yerel dikte modelleri çalışmaya devam eder.
Telefonlara ve tarayıcılara giden push bildirimleri yalnızca “Agent response is ready” gibi genel bir başlık taşır; mesaj metni ya da oturum adı içermez. Masaüstü bildirimleri makinenizde kalır ve metnin tamamını korur.
Güncelleme kontrolleri çalışmaya devam eder, böylece güvenlik düzeltmeleri size ulaşmaya devam eder; ama kullanım bilgisi asla bildirilmez, anonim kurulum kimliği bile gönderilmez.
Harici tüneller (Cloudflare, ngrok) kapalıdır. Bir tünel sağlayıcısı trafiği kendi ucunda çözer ve her isteği düz metin olarak görür.
.drawio diyagramları XML metni olarak açılır. Diyagram düzenleyicisi diagrams.net’in bir sayfasıdır ve bir diyagramı orada açmak dosyayı o sayfaya verir.
Herkese açık bir CDN’den yüklenen arayüz ve kod yazı tipleri sistem yazı tiplerine döner. Seçiminiz mod kapandığında kullanılmak üzere saklanır.
Private Relay yalnızca kendi relay’iniz üzerinden çalışır. Bir kendi barındırdığınız relay çalıştırın ve OpenChamber’ı politika dosyasındaki relayUrl ya da OPENCHAMBER_RELAY_URL=wss://relay.example.com/ws ile ona yönlendirin. Ortak relay de uçtan uca şifreli olduğu için trafiğinizi okuyamaz, ama kendi relay’iniz bağlantı meta verilerini ve bu makineye giden yolu ağınızın içinde tutar. Kendi relay’iniz olmadan hiçbir cihaz eşleştirilemez.
OpenChamber yalnızca çalıştığı makinede dinler. Yerel ağdaki diğer cihazların uygulamayı açmasına izin veren masaüstü ayarı kapalıdır ve sunucu, ister CLI (--host, --lan) ister ortam üzerinden olsun, bir ağ adresinde başlamayı reddeder. Politika dosyası uygulama çalışırken ortaya çıkarsa, diğer makinelerden gelen bağlantılar bir sonraki başlatmaya kadar kesilir. Ağ erişimine politika dosyasında "allowNetworkAccess": true ile ya da kurumsal modu ortamın açtığı yerde OPENCHAMBER_ALLOW_NETWORK_ACCESS=1 ile izin verin. Bağlantının şifrelenmemiş düz HTTP olduğunu unutmayın; paylaşılan bir ağda herkes onu okuyabilir. Başkalarının eriştiği bir sunucuyu kendi HTTPS’inizin arkasına koyun.
Makinenin dışına veri gönderebilen eklentiler (dış bir API ile konuşan, dış adreslerden yükleme yapan ya da arka planda bir servis çalıştıranlar) yalnızca allowedExtensions listesindeki bir Git deposundan kurulur. Bunların hiçbirini yapmayan eklentiler her zamanki gibi kurulur. Başka bir yerden kurulmuş bir eklenti kapalı kalır ve Ayarlar nedenini gösterir. Bir eklenti adını kendisi seçtiği için liste depo URL’lerini içerir. https://github.com/acme/ gibi / ile biten bir giriş, altındaki tüm depolara izin verir. Eklenti geliştiren kişilerin makinelerinde "allowLocalExtensions": true, yerel bir klasörden kurmaya da izin verir. ZIP her durumda kapalı kalır.
Ayarlar → Genel ve opencode service set env içindeki ortam değişkenleri OpenCode’a ulaşmaz, çünkü bunlardan biri bir sağlayıcı anahtarı taşıyabilir. Git, terminal ve proje eylemleri bunları almaya devam eder.
VS Code eklentisinde sağlayıcı bağlamak kapalıdır ve güncelleme kontrolleri kullanım bilgisi bildirmez. Jev, relay, tüneller, push bildirimleri ve bulut tabanlı ses özellikleri zaten eklentide yoktur.

Küçük model görevleri (oturum başlıkları, özetler, commit mesajları, değişikliklerin adım adım incelemesi) özel bir mod gerektirmez. Her zaman Ayarlar’da seçtiğiniz küçük modelde, çalıştığınız sağlayıcının küçük bir modelinde ya da OpenCode yapılandırmanızdaki varsayılan modelde çalışır. Sadece bağlı olduğu için başka bir sağlayıcıya asla geçmez.

Hangi model sağlayıcılarının kullanılabileceğine OpenChamber değil, OpenCode karar verir. Bunu OpenCode politikaları ile kilitleyin: tüm sağlayıcıları reddedin, sonra onayladıklarınıza izin verin.

{
  "experimental": {
    "policies": [
      { "action": "provider.use", "resource": "*", "effect": "deny" },
      { "action": "provider.use", "resource": "anthropic", "effect": "allow" }
    ]
  }
}

Reddedilen bir sağlayıcı, biri ona anahtar eklese bile görünmez. Politikaları bir projenin kaldıramayacağı genel ~/.config/opencode/opencode.jsonc dosyasına koyun ya da son sözü söyleyen bir OpenCode Console çalışma alanından dağıtın. Kurumsal mod, OpenChamber’ın kendisinin bunun üzerine gönderdiklerini kapsar.

Ajanın web aramaları ve sayfa getirmeleri de OpenCode üzerinden arama hizmetine ve sayfaların kendisine gider. Ağınızdan çıkmamaları gerekiyorsa, bunları aynı türden bir politikayla reddedin:

{ "action": "permission", "resource": "websearch:*", "effect": "deny" },
{ "action": "permission", "resource": "webfetch:*", "effect": "deny" }

İlgili

Cihaz bağlama — tek seferlik eşleştirme ve cihaza özel belirteçler
Private Relay — her yerden uçtan uca şifreli erişim
Tunnels — gerektiğinde genel bir URL açma
Reverse Proxy — OpenChamber’ı kendi sunucunuzun arkasında çalıştırma